Główna treść strony.

Uspołeczniamy się - przewodnik po metodzie

  • Drukuj zawartość bieżącej strony
  • Zapisz tekst bieżącej strony do PDF

Tworzenie, upowszechnianie i ochrona dóbr kultury – takie obowiązki na „działalność kulturalną” nakłada ustawodawca. Współczesny świat stawia także inne wyzwania. Przede wszystkim chodzi o włączanie, aktywizowanie ludzi, otwieranie się na oczekiwania odbiorców, a wreszcie „monitorowanie”, diagnozowanie lokalnych środowisk w celu inicjowania zmian społecznych. Takie rozumienie powinności organizacji działających w sektorze kultury zakłada reagowanie nie tylko na ogólne trendy artystyczne, ale także – w nie mniejszym stopniu – na potrzeby najbliższego otoczenia organizacji czy instytucji kultury. Takim właśnie wyzwaniom poświęciliśmy kolejne seminarium CLZ, adresowane do animatorów kultury, które odbyło się w dniach 22-23 października 2015 r.

Zmiana społeczna nie jest możliwa na poziomie przepisów prawa – gwarancji lub zobowiązań konstytucyjnych czy ustawowych. Najpierw musi nastąpić zmiana w świadomości jednostek

– to słowa Michaila Volcheka, lidera niezależnej białoruskiej organizacji Falanster. Podczas ostatniego seminarium przyglądaliśmy się dwóm kierunkom, w jakim podąża ta zmiana świadomości: wśród samych animatorów i pracowników instytucji kultury oraz w społecznościach lokalnych. Zastanawialiśmy się, do jakiego stopnia jest to odpowiedź na modne obecnie „społecznikostwo”, na ile zaś autentyczna potrzeba przedefiniowania roli kultury w życiu społecznym. Poznawaliśmy narzędzia i przykłady skutecznych działań, analizując w jakich obszarach kulturalna interwencja społeczna może działać, jakie to niesie za sobą konsekwencje i jakich kompetencji potrzebują obecnie animatorzy, by takie wyzwania podejmować.

Skrypt, który oddajemy w Państwa ręce, to podsumowanie przebiegu seminarium. Ma charakter „przewodnika po metodzie”. Przedstawiamy więc wszystkie narzędzia, zastosowane w trakcie warsztatów, dokładny scenariusz symulacji, która doprowadziła do wypracowania czterech autorskich projektów uczestników. Sam przewodnik jest otwartym „narzędziownikiem” – prezentujemy go nie jako relację z zajęć, ale jako propozycję metody pracy grupowej i interdyscyplinarnej nad tworzeniem projektu.

Mamy nadzieję, że będzie on dla Was inspiracją i zachętą do własnych działań.